Πρώτες Αναγνώσεις στο υπό ανοιχτή διαβούλευση Σχέδιο Νόμου για την Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση των Μαθητών/ριών με Αναπηρία.

Τη Μεγάλη Πέμπτη μέσα στην ραστώνη των Πασχαλινών διακοπών το Υπουργείο Παιδείας δημοσιοποίησε προς ανοιχτή διαβούλευση το Σχέδιο Νόμου για την Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση των Μαθητών/ριών με Αναπηρία στην χώρα μας.

Καθόλου τυχαία κατ’ αρχήν η επιλογή του χρονικού σημείου διαβούλευσης…

Είχαν προηγηθεί η συνεδρίαση της Υποεπιτροπής για Θέματα των Ατόμων με Αναπηρία της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Ισότητας, Νεολαίας και Δικαιωμάτων του Ανθρώπου της Βουλής στις 26 Φεβρουαρίου 2014, το περιεχόμενο των εργασιών της οποίας μπορείτε να δείτε στο δημοσιοποιούμενο βίντεο στην επίσημη ιστοσελίδα της Βουλής και φυσικά οι ψίθυροι γύρω από τις «συρρικνωτικές» προθέσεις του Υπουργείου.

Εφιστούμε την προσοχή ιδίως στο άρθρο 6 του Σ.Ν., «Φοίτηση», με την παρ. β’ του οποίου αναμορφώνεται ΡΙΖΙΚΑ προφανώς επί τα χείρω ο ήδη πολύπαθος θεσμός της Παράλληλης Στήριξης, ο οποίος, εάν το Σχέδιο Νόμου ψηφιστεί θα παρέχεται στο Λύκειο σε εξαιρετικές περιπτώσεις… και όχι ως γενικής φύσεως εναλλακτική εκπαιδευτική δομή, ανεξάρτητα από την προβληματική ως σήμερα εφαρμογή του.

Ειδικότερα στην επισημαινόμενη εκ μέρους μας διάταξη προβλέπονται τα εξής χαρακτηριστικά:

«Στόχος της παράλληλης στήριξης είναι ο μαθητής σταδιακά να αυτονομηθεί ως παρουσία στην συνήθη σχολική τάξη ώστε να μην απαιτείται ο εκπαιδευτικός να παρευρίσκεται στο σύνολο των ωρών της σχολικής τάξης. Η παράλληλη στήριξη παρέχεται ως ενισχυτικός και ενταξιακός θεσμός της παιδαγωγικής πράξης και της μαθησιακής διαδικασίας και δεν έχει σε καμία περίπτωση χαρακτήρα φύλαξης του παιδιού ή εξυπηρέτησης στην καθημερινή διαβίωση. Παράλληλη στήριξη δέχεται κάθε μαθητής με αναπηρία ή με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες εφ’ όσον μπορεί ν’ ανταποκριθεί στο αναλυτικό πρόγραμμα της τάξης φοίτησής του καθώς και σε κάθε εκδήλωση σχολικής διαδικασίας. Απαραίτητη προϋπόθεση είναι η δυνατότητα του μαθητή να παραμείνει στην τάξη και στο σχολείο χωρίς υποστήριξη για διάστημα ίσο με το μισό του πρωινού ωραρίου. Για τον λόγο αυτό υποβάλλεται εισήγηση από την ΕΔΕΑΥ ή αν δεν υπάρχει από τον σύλλογο διδασκόντων μέσω του Διευθυντή του σχολείου σε συνεδρίαση ειδικά για τον σκοπό αυτό, προς το οικείο ΚΕΔΔΥ. Εξαίρεση σε αυτό μπορούν να αποτελούν το Νηπιαγωγείο, η Α’ και η Β’ τάξη του Δημοτικού εφόσον το ΚΕΔΔΥ έχει απολύτως δικαιολογημένα εισηγηθεί κάτι τέτοιο. Όλες οι παράλληλες στηρίξεις, υποβάλλονται προς αξιολόγηση από τα οικεία ΚΕΔΔΥ μέχρι 30 Ιουνίου. Στη συνέχεια, αποστέλλονται τα δικαιολογητικά στις περιφερειακές διευθύνσεις για έγκριση από τον Περιφερειακό Διευθυντή ο οποίος τα ελέγχει και σε περιπτώσεις μεγάλης ανισοκατανομής του αριθμού των γνωματεύσεων ανάμεσα στα ΚΕΔΔΥ της αρμοδιότητάς του μπορεί να αναπέμψει για επαναξιολόγηση στο ΚΕΔΔΥ σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία. Στη συνέχεια, ο αριθμός των εγκεκριμένων αιτήσεων ανά Διεύθυνση αποστέλλεται στη Διεύθυνση Ειδικής Αγωγής στο Υ.ΠΑΙ.Θ. Κατ’ εξαίρεση, οι αιτήσεις για παράλληλη στήριξη που αφορούν μαθητές της Α’ τάξης και πρώτης εγγραφής του Νηπιαγωγείου, μπορούν να κατατίθενται μέχρι 20 Σεπτεμβρίου στα οικεία ΚΕΔΔΥ και εν συνεχεία μέχρι 10 Οκτωβρίου στις Περιφερειακές Διευθύνσεις για έγκριση. Ο εκπαιδευτικός της παράλληλης στήριξης αναφέρεται και τοποθετείται σε σχολική μονάδα και όχι αποκλειστικά σε μαθητή. Εάν υπάρχει σοβαρός λόγος, με εισήγηση του οικείου σχολικού συμβούλου και του συμβούλου ΕΑΕ προς την Διεύθυνση Εκπαίδευσης, μπορεί να εξυπηρετήσει διδακτικές ανάγκες ΕΑΕ στο σχολείο. Ο εκπαιδευτικός της παράλληλης στήριξης θεωρείται δεύτερος εκπαιδευτικός της τάξης, συνεργάζεται υποχρεωτικά με αυτόν και ως εκ τούτου, δύναται η δυνατότητα εναλλαγής των ρόλων μεταξύ των εκπαιδευτικών εντός της τάξης, με πρωτοβουλία του εκπαιδευτικού της τάξης. Όλες οι παράλληλες στηρίξεις επαναξιολογούνται στο τέλος του πρώτου σχολικού έτους εφαρμογής τους καθώς και όταν υπάρχουν οι γνωματεύσεις για κατάλληλο πλαίσιο στήριξης, για κατ’ οίκον διδασκαλία, για παροχή ειδικού βοηθού, για καθορισμό εξατομικευμένου προγράμματος καθώς και αυτές που αφορούν σε αλλαγή προσχολικής, δημοτικής και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Θα επανακαθορίζονται σε χρονικά διαστήματα που θα προκύπτουν υποχρεωτικά με τη γνωμάτευση του ΚΕΔΔΥ και υποχρεωτικά σε κάθε περίπτωση μετά από τριετία. Η χορήγηση για ένα έτος παράλληλης στήριξης δεν είναι δεσμευτική για την συνέχειά της. Η παράλληλη στήριξη δύναται να χορηγηθεί είτε για το σύνολο των ωρών διδασκαλίας στην Πρωτοβάθμια, είτε για ένα μέρος αυτής, είτε για συγκεκριμένες ώρες και μαθήματα στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. (…) Την ευθύνη των μαθητών που έχουν παράλληλη στήριξη σε κάθε εκδήλωση και στα διαλλείματα έχει σε κάθε περίπτωση όπως και για όλους τους μαθητές το σχολείο. (…) Όπου υπάρχει ιδρυμένο και λειτουργεί Τ.Ε. δεν χορηγείται παράλληλη στήριξη. Το ίδιο ισχύει και για τις ΣΜΕΑΕ. (…) Στις περιπτώσεις που ένας μαθητής αποδεδειγμένα βρίσκεται σε περιοχή που δεν υπάρχει άλλη δομή της ΕΑΕ και σε απόσταση που να είναι δυνατή η μεταφορά του, τότε και μόνο, με εισήγηση του οικείου σχολικού συμβούλου και του συμβούλου ΕΑΕ προς το οικείο ΚΕΔΔΥ, μπορεί αυτό να γνωμοδοτήσει για παράλληλη στήριξη, αναφέροντας αναλυτικά και τους λόγους της γνωμάτευσης. Η παράλληλη στήριξη χορηγείται μέχρι και την Γ’ τάξη του Γυμνασίου. Στις περιπτώσεις κωφών και τυφλών μαθητών, χορηγείται και στο ΓΕΛ…»

Η πρώτη εκτίμηση μας, ύστερα από την γρήγορη ανάγνωση του Σχεδίου Νόμου συνίσταται στον εντοπισμό μιας τάσης ενίσχυσης των Σχολικών Μονάδων Ειδικής Αγωγής και των Τμημάτων Ένταξης έναντι της συνεκπαίδευσης των Μαθητών/ριών με Αναπηρία στα Γενικά Σχολεία, εφόσον με τις διατάξεις του άρθρου 6 του Σχεδίου Νόμου ο θεσμός της Παράλληλης Στήριξης ατονεί αισθητά, ενώ ως προς ομάδες Μαθητών/ριών με Αναπηρία, (Μαθητές/ριες με Αυτισμό, Ελαφριά Νοητική Αναπηρία) κατ’ ουσίαν αθετείται πλήρως ως εκπαιδευτική προοπτική. Ό,που δε η εκδοχή της Παράλληλης Στήριξης παρέχεται εκ του νόμου ως δυνατότητα και πάλι η παροχή της δομείται με γνώμονα πιο συγκεντρωτικά χαρακτηριστικά και άξονα αναφοράς τη Σχολική Μονάδα Εκπαίδευσης και όχι μαθητοκεντρικά.

Συνάμα δεν φαίνεται καμία προσπάθεια εναρμόνισης με το σύγχρονο μοντέλο εκπαιδευτικής προσέγγισης των Μαθητών/ριών με Αναπηρία, επί τη βάση κοινωνικό-εκπαιδευτικών κριτηρίων και αρχών κοινωνικής δικαιοσύνης, το οποίο και θα έπρεπε να διαπερνά το υπό διαβούλευση Σχέδιο Νόμου στο σύνολό του, αρχής γενομένης από τους υιοθετούμενους ορισμούς των Μαθητών/ριών με Αναπηρία και της συνθέσεως των Διαγνωστικών Υπηρεσιών, ΚΕΔΔΥ.

Βέβαια στο Σχέδιο Νόμου συναντούμε και επιθυμητές βελτιώσεις, όπως αυτή της εισαγωγής της δυνατότητας προσφυγής σε Δευτεροβάθμιο Διοικητικό Όργανο, ΕΔΕΑ σύμφωνα με όσα ορίζονται στο εδάφιο γ’ της παρ. 2 του άρθρου 4 «Διαγνωστικοί, Αξιολογικοί και Υποστηρικτικοί Φορείς»: «… (γ) Τα ΚΕΔΔΥ έχουν την αποκλειστική και δεσμευτική αρμοδιότητα αναφορικά με την κατάταξη, εγγραφή, μετεγγραφή και φοίτηση στην κατάλληλη σχολική μονάδα, καθώς και για το κατάλληλο πλαίσιο υποστήριξης στο γενικό σχολείο. Όπου υπάρχει διαφωνία με τους γονείς ή κηδεμόνες του μαθητή είτε προσωπική είτε διότι υπάρχει διάσταση μεταξύ της γνωμάτευσης που τελικώς εξεδόθη από το ΚΕΔΔΥ και εκείνης που ενδεχομένως οι γονείς ή οι κηδεμόνες έλαβαν από Ιατροπαιδαγωγικό Κέντρο, υπερισχύει η γνωμάτευση του ΚΕΔΔΥ και οι γονείς ή κηδεμόνες δύνανται να προσφύγουν στη Δευτεροβάθμια ΕΔΕΑ της οποίας η απόφαση είναι οριστική. Μέχρι την έκδοση της απόφασης της δευτεροβάθμιας ΕΔΕΑ, ισχύει η γνωμάτευση του ΚΕΔΔΥ…». Με την υπόμνηση, ότι η εδώ αναφερόμενη παράλειψη του Ν. 3699/2008 είχε περάσει σχεδόν απαρατήρητη!

Πού βρισκόμαστε;;;

Βρισκόμαστε στην καρδιά της οικονομικής κρίσης, 14 έτη μετά την πρώτη εισαγωγή του θεσμού της Παράλληλης Στήριξης στο Εκπαιδευτικό μας Σύστημα και αντί νομοθετικά να σταθμίσουμε τα υπέρ και τα κατά αυτού του ισχυρά ενταξιακού θεσμού, προτείνοντας βελτιώσεις, τον υποβαθμίζουμε, αν όχι τον καταργούμε… Αντί να διερευνήσουμε τα υπέρ, που εμφανίζει και από οικονομικής πλευράς, πέραν της κοινωνικής, η ένταξη των Μαθητών/ριών με Αναπηρία στα Γενικά Σχολεία, κάνουμε βήματα προς τα πίσω, εμμένοντας σε ιατροκεντρικούς προσανατολισμούς και γκετοποιήσεις… Αντί να διερωτηθούμε: τι σχολείο και τι εκπαίδευση θέλουμε για τους/τις Μαθητές/ριες με Αναπηρία και την απτή πραγμάτωση των Εκπαιδευτικών Ανθρώπινων Δικαιωμάτων τους απαντάμε και πάλι… με ημίμετρα. Αντί τέλος να μετρήσουμε και να καταγράψουμε τις ανάγκες των Μαθητών/ριών με Αναπηρία στο εκπαιδευτικό γίγνεσθαι, σταχυοθετώντας σε ένα δεύτερο επίπεδο τις απαιτούμενες παρεμβάσεις ανά ομάδα Μαθητών/ριών με Αναπηρία, Μαθητές/ριες με Προβλήματα Όρασης, με Προβλήματα Ακοής, με Νοητική Αναπηρία, με Κινητική Αναπηρία και με Αυτισμό, σε αρμονία με τις σχετικές συστάσεις του Ο.Η.Ε., εισάγουμε προς διαβούλευση ένα Σχέδιο Νόμου γιατί….;;; Για να «μαζέψει» τα σπασμένα του υψηλού κόστους της Παράλληλης Στήριξης, του ας μας επιτραπεί η έκφραση «βραχνά» της Ειδικής Αγωγής, με κριτήριο προφανώς την βούληση της Πολιτείας.

Κρίμα, που ακόμη μία ευκαιρία χάθηκε, ας ελπίσουμε όχι οριστικά τουλάχιστον!

Το υπό ανοιχτή διαβούλευση Σχέδιο Νόμου για την Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση των Μαθητών/ριών με Αναπηρία βρίσκεται εδώ: Η ανοιχτή διαβούλευση για το Σχέδιο Νόμου στο open.gov βρίσκεται εδώ και διεξάγεται on line ως τις 8 Μαΐου

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Μετααναγνώσεις

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s