Διεθνής Διαφάνεια Ελλάς: «Αξιολόγηση του Εθνικού Συστήματος Ακεραιότητας»

Τι βαθμό παίρνει η Ελλάδα;

Στις 29 Φεβρουαρίου 2012 δημοσιοποιήθηκε η Έκθεση της Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης «Διεθνής Διαφάνεια Ελλάς», η δραστηριότητα της οποίας σχετίζεται με την καταπολέμηση της διαφθοράς ως φαινομένου, που αφορά τόσο την Ελληνική όσο και την Διεθνή έννομη τάξη. Στην έκθεση παρουσιάζονται αναλυτικά τα αποτελέσματα της Έρευνας, που έλαβε χώρα κατά την διάρκεια των μηνών Μαρτίου 2011 ως Ιανουαρίου 2012 και συμπεριέλαβε στο αντικείμενο της αξιολόγησης της επί τη βάση του Εθνικού Συστήματος Ακεραιότητας 12 πυλώνες.

Αμέσως κατωτέρω κοινοποιούμε αυτούσια την συνοπτική παρουσίαση της έρευνας, ενώ στο σύνολο της η έκθεση ανευρίσκεται στο: http://www.eurocharity.gr/files/ekthesi_aksiologisis_diethnis_diafaneia_ellas.pdf

ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ

Επισκόπηση

Η παρούσα έρευνα περί του Ελληνικού Εθνικού Συστήματος Ακεραιότητας περιλαμβάνει την αξιολόγηση του ισχύοντος νομικού πλαισίου και της εφαρμογής του αναφορικά με θεσμούς («πυλώνες») – κλειδιά για την καταπολέμηση της διαφθοράς. Οι εν λόγω πυλώνες αξιολογούνται στο πλαίσιο των πολιτικών, οικονομικών, κοινωνικών και πολιτιστικών συνθηκών («θεμελίων») της χώρας. Η παρούσα έρευνα δεν αποσκοπεί στη βαθειά ανάλυση των πυλώνων, αλλά περισσότερο στην επισήμανση των μεταξύ τους διασυνδέσεων και διαδράσεων. Η μεθοδολογία της έρευνας σχεδιάσθηκε από τη Γραμματεία της Διεθνούς Διαφάνειας. Η έρευνα καλύπτει περίπου την τελευταία τριετία, δεδομένου ότι στην Ελλάδα διενεργείται για πρώτη φορά, σε αντίθεση με άλλες χώρες, όπου η εν λόγω έρευνα διεξάγεται ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Φιλοδοξία της ΔΔ-Ε αποτελεί η επανάληψη της έρευνας στο άμεσο μέλλον, ώστε να επισημανθεί τυχόν μεταβολή (θετική ή αρνητική) στη διαχρονική λειτουργία του συστήματος.

Εργαλεία και παράγοντες για την αξιολόγηση του Εθνικού Συστήματος Ακεραιότητας αποτελούν οι πρωτογενείς πηγές δικαίου, η σχετική βιβλιογραφία, οι μαρτυρίες εθνικών εμπειρογνωμόνων, καθώς και η επικύρωση των ευρημάτων από τη Γραμματεία της ΔΔ, την ελληνική Συμβουλευτική Επιτροπή και τον εξωτερικό εμπειρογνώμονα. Τα πορίσματα και οι προτάσεις της έρευνας συζητήθηκαν στο Εθνικό Εργαστήρι, το οποίο έλαβε χώρα στην Αθήνα στις 9 Δεκεμβρίου 2011, ώστε να επισημανθούν οι προτεραιότητες για επικείμενες δράσεις κατά της διαφθοράς εκ μέρους του κράτους, της κοινωνίας των πολιτών, του ιδιωτικού τομέα και άλλων ομάδων ειδικού ενδιαφέροντος.

Τα θεμέλια της ελληνικής κοινωνίας σε κρίση

Η εν λόγω κρίση χρέους που μαστίζει την Ελλάδα αποτελεί απότοκο πολλών δεκαετιών σπατάλης, κακοδιαχείρισης και δομικών στρεβλώσεων, παρά το γεγονός ότι το 2001 κρίθηκε ότι η Ελλάδα πληροί τα οικονομικά κριτήρια για να ενταχθεί στο κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα.

Τα μέτρα που λαμβάνει το τελευταίο διάστημα η ελληνική Κυβέρνηση, προκειμένου η χώρα να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις των δανειστών της, επηρεάζουν δραματικά την ποιότητα ζωής των πολιτών της. Η μεσαία τάξη της Ελλάδας τείνει σε αφανισμό. Η προοπτική είναι όμως δυσοίωνη και για την επιχειρηματική δραστηριότητα, η οποία ταλανίζεται και από τις πάγιες στρεβλώσεις του ελληνικού επιχειρηματικού περιβάλλοντος.

Βασικό συμπέρασμα της έρευνας είναι ότι η διαφθορά στην Ελλάδα πηγάζει πρωτίστως από μία κρίση αξιών, η οποία έχει εμποτίσει τη νοοτροπία και τους θεσμούς της χώρας. Η καλλιεργηθείσα νοοτροπία της ανοχής στη διαφθορά και της μοιρολατρίας αναφορικά με την πρόληψη και καταπολέμησή της συντηρεί τη μικροδιαφθορά και διαιωνίζει τις αγκυλώσεις σε θεσμούς, οι οποίοι ανθίστανται σθεναρά στις μεταρρυθμίσεις.

Η εν λόγω κρίση χρέους που μαστίζει την Ελλάδα αποτελεί απότοκο πολλών δεκαετιών σπατάλης, κακοδιαχείρισης και δομικών στρεβλώσεων.

Οι παραδοσιακές αξίες που διαμόρφωσαν την μεταπολεμική Ελλάδα τελούν υπό πλήρη αμφισβήτηση Η παρούσα έρευνα αναδεικνύει ως ασθενέστερους πυλώνες, αναφορικά με την αντίστασή τους στη διαφθορά, την εκτελεστική εξουσία, τα ΜΜΕ και τις επιχειρήσεις.

Η παρούσα έρευνα αναδεικνύει ως ισχυρότερους πυλώνες, ως προς την αντίστασή τους στη διαφθορά, τις εκλογές και τον Συνήγορο του Πολίτη.

Οι Έλληνες εμφανίζονται ελλειμματικοί αναφορικά με ζητήματα κοινωνικού κεφαλαίου και εμπιστοσύνης στις διαπροσωπικές σχέσεις τους. Οι πελατειακές σχέσεις συμβαδίζουν με την αδιαφορία για το δημόσιο συμφέρον, τη φορμαλιστική ερμηνεία του νόμου και, πολύ συχνά, την παράκαμψη αυτού. Οι παραδοσιακές αξίες που διαμόρφωσαν την μεταπολεμική Ελλάδα τελούν υπό πλήρη αμφισβήτηση.

Οι Έλληνες βιώνουν μια κατάσταση «διεφθαρμένης νομιμότητας» , υπό την έννοια ότι ο νόμος συχνά παραβλέπει ή και υποθάλπει διεφθαρμένες πρακτικές. Η διαφθορά δεν αποτελεί προνόμιο κανενός κόμματος, καμιάς κοινωνικής τάξης, ούτε καν προνόμιο του Δημοσίου. Για τον λόγο αυτόν, η η παρούσα έρευνα επιχειρεί μια ολιστική προσέγγιση, προκειμένου να αναδειχθούν οι αλληλενέργειες και οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ των βασικών θεσμών της ελληνικής κοινωνίας.

Οι θεσμοί στην Ελλάδα λειτουργούν, αφενός, εντός ενός δημοκρατικού συστήματος σταθερού κατά τα τελευταία σαράντα χρόνια περίπου, αφετέρου, μέσα από τον πρωταγωνιστικό ρόλο της Ελλάδας στο παγκόσμιο γίγνεσθαι ως αταλάντευτου εταίρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και διεθνών οργανισμών. Μολαταύτα, η χώρα εξακολουθεί να δίνει τον αγώνα της για την πληρέστερη προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τα οποία μεσούσης της οικονομικής κρίσης απειλούνται έτι περαιτέρω.

Εκτελεστική Εξουσία, ΜΜΕ και Επιχειρήσεις: οι πλέον αθωράκιστοι πυλώνες

Η παρούσα έρευνα αναδεικνύει ως ασθενέστερους πυλώνες, αναφορικά με την αντίστασή τους στη διαφθορά, την εκτελεστική εξουσία, τα ΜΜΕ και τις επιχειρήσεις, ήτοι το τρίπτυχο της «διαπλοκής» στην Ελλάδα.

Αναφορικά με τον πρώτο εκ των εν λόγω πυλώνων, ενώ το Σύνταγμα χαρακτηρίζει την εκτελεστική εξουσία ως ισότιμη των άλλων δύο εξουσιών (νομοθετική και δικαιοδοτική), ωστόσο, οι αρμοδιότητες που της απονέμει κάθε άλλο παρά συμβαδίζουν με τον εν λόγω χαρακτηρισμό, δεδομένου ότι η Κυβέρνηση είναι αυτή που εξουσιάζει τη Βουλή, ενώ επηρεάζει σημαντικά και τη Δικαιοσύνη. Στον αντίποδα, οι κυβερνήσεις, παρά τις ισχυρές πλειοψηφίες με τις οποίες εκλέγονται βάσει του ισχύοντος εκλογικού νόμου, συχνά υποκύπτουν στις πελατειακές σχέσεις, καθώς και στις πιέσεις οργανωμένων συμφερόντων, προκειμένου να κρατηθούν στην εξουσία.

Η εκτελεστική εξουσία στην Ελλάδα παραμένει ανέλεγκτη τόσο από τη Βουλή, όσο και από τη λεγόμενη «τέταρτη εξουσία», ήτοι τα ΜΜΕ. Τούτο διότι τα ΜΜΕ στην Ελλάδα έχουν εμπλακεί σε εκτεταμένη διαπλοκή με το πολιτικό σύστημα, κυρίως λόγω του θολού νομικού πλαισίου στο οποίο λειτουργούν, και της ευρύτερης επιχειρηματικής δραστηριότητας των ιδιοκτητών τους σε αλλότριους τομείς. Ειδικότερα, στην Ελλάδα έχει θεσπισθεί ένα εκτενές νομικό πλαίσιο για τα ΜΜΕ, το οποίο όμως έχει εφαρμοσθεί μόνο αποσπασματικά. Τούτο έχει ως συνέπεια τη λειτουργία των ραδιοτηλεοπτικών ΜΜΕ σε ένα ηθελημένο καθεστώς νομικής ανασφάλειας που τα καθιστά ευάλωτα σε πολιτικές πιέσεις. Στον αντίποδα, οι ιδιοκτήτες των ΜΜΕ ασκούν και αυτοί πιέσεις στον πολιτικό κόσμο, ώστε να εξυπηρετούνται τα ποικίλα επιχειρηματικά συμφέροντά τους.

Αναφορικά με τον τρίτο εκ των πυλώνων αυτών, παρατηρείται σημαντική διαφοροποίηση μεταξύ των εισηγμένων στο ΧΑΑ επιχειρήσεων και των μη εισηγμένων. Συγκεκριμένα, ενώ οι εισηγμένες στο ΧΑΑ επιχειρήσεις λειτουργούν με βάση τα διεθνή πρότυπα σε σχέση με ζητήματα εταιρικής διακυβέρνησης, δεν ισχύει το ίδιο και για τις μη εισηγμένες επιχειρήσεις, οι οποίες λειτουργούν σε καθεστώς σχεδόν πλήρους αδιαφάνειας. Επιπλέον, το σύνολο των επιχειρήσεων στην Ελλάδα ταλαιπωρείται διαχρονικά από την πολυνομία, τη γραφειοκρατία, το ισχύον φορολογικό πλαίσιο, καθώς και τη μεταβλητότητα των πολιτικών που αφορούν το επιχειρείν, παράγοντες οι οποίοι δημιουργούν προϋποθέσεις διαφθοράς. Τα εν λόγω χαρακτηριστικά της επιχειρηματικότητας στην Ελλάδα αποτελούν τροχοπέδη για την ανταγωνιστικότητα και, κατ’ επέκταση, για την ανάπτυξη της χώρας.

Άλλοι πυλώνες με ιδιαίτερο ενδιαφέρον

Πλην των πυλώνων που παρουσιάζουν ενδιαφέρον επειδή βρίσκονται στα απώτατα άκρα της κατάταξης αναφορικά με τη θωράκισή τους απέναντι στη διαφθορά, εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζουν και πυλώνες που κατέχουν ενδιάμεσες θέσεις, λόγω των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών τους, πολλά εκ των οποίων αποτελούν ελληνική «πρωτοτυπία».

Ο δημόσιος τομέας αποτελεί διαχρονικά μία γάγγραινα για την ελληνική κοινωνία, δεδομένου ότι πρωταγωνιστεί στη γένεση περιστατικών διαφθοράς στην Ελλάδα. Οι δημόσιοι λειτουργοί, δρώντας επί δεκαετίες σε καθεστώς πλήρους αδιαφάνειας, εμφάνισαν δείγματα έλλειψης ακεραιότητας, ροπής στη δωροδοκία και απιστίας στην υπηρεσία. Πρακτικές όπως π.χ.4:

η μη κατεδάφιση και εκ των υστέρων νομιμοποίηση αυθαιρέτων κτισμάτων,

ο διακανονισμός οφειλών προς το Δημόσιο,

η περαίωση φορολογικών χρήσεων,

η ευκολία με την οποία διαγράφεται μια κλήση,

οι καθυστερήσεις με τις οποίες το Δημόσιο προβαίνει στις οφειλόμενες πληρωμές, όταν για αντίστοιχα ζητήματα ο πολίτης θα είχε προ πολλού διωχθεί,

η τήρηση στα Υπουργεία ειδικών λογαριασμών εκτός του κρατικού προϋπολογισμού, ήτοι εκτός διαφάνειας και ελέγχου, είναι ενδεικτικές του τρόπου με τον οποίον το κράτος υπολαμβάνει τον ρόλο του.

Αναφορικά με την αρχή της διάκρισης των εξουσιών, η οποία αποτελεί θεμέλιο του δημοκρατικού πολιτεύματος, παρά τη ρητή πρόβλεψη στο Σύνταγμα περί της ανεξαρτησίας της νομοθετικής από την εκτελεστική εξουσία, η τελευταία,

Και το ίδιο το Κοινοβούλιο όμως, συμπεριλαμβανομένης της αντιπολίτευσης, δεν είναι άμοιρο ευθυνών για την μη εμπέδωση κλίματος διαφάνειας στην πολιτική ζωή.

Η λειτουργία των ραδιοτηλεοπτικών ΜΜΕ σε ένα ηθελημένο καθεστώς νομικής ανασφάλειας . τα καθιστά ευάλωτα σε πολιτικές πιέσεις όπως προαναφέρθηκε, επηρεάζει καταλυτικά τον νομοθετικό και ελεγκτικό ρόλο του Κοινοβουλίου, δεδομένου ότι το ισχύον πολιτικό σύστημα απαιτεί η Κυβέρνηση να διαθέτει τη στήριξη της πλειοψηφίας της Βουλής, ήτοι στην πράξη να ανήκουν στο ίδιο κόμμα. Τούτο υποβαθμίζει στην πράξη τον ρόλο του Κοινοβουλίου, δεδομένου ότι κάθε πιθανή (αντί)δράση της αντιπολίτευσης είναι εκ προοιμίου άνευ σημασίας, γεγονός το οποίο παρέχει ευρύτατα περιθώρια κινήσεων στην Κυβέρνηση, ακόμη και όταν η τελευταία δρα κατά του δημοσίου συμφέροντος. Και το ίδιο το Κοινοβούλιο όμως, συμπεριλαμβανομένης της αντιπολίτευσης, δεν είναι άμοιρο ευθυνών για την μη εμπέδωση κλίματος διαφάνειας στην πολιτική ζωή. Συγκεκριμένα, η καταχρηστική μη άρση της βουλευτικής ασυλίας σε περιπτώσεις που το Σύνταγμα ρητά ορίζει το αντίθετο, ως ένδειξη μίας κακώς νοούμενης συναδελφικής αλληλεγγύης, αποτελεί μεγάλο πλήγμα, το οποίο έχει κοστίσει ήδη δύο φορές στην Ελλάδα την καταδίκη της από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

Για την καταπολέμηση της διαφθοράς στο Δημόσιο (και στον ιδιωτικό τομέα), όπως περιγράφηκε παραπάνω, έχουν ιδρυθεί μέχρι σήμερα φορείς καταπολέμησης διαφθοράς, ο αριθμός των οποίων είναι δυσανάλογα μεγάλος σε σχέση με την προς έλεγχο ύλη και, ως εκ τούτου, με συχνά αλληλεπικαλυπτόμενες αρμοδιότητες. Ο εν λόγω κατακερματισμός κάθε άλλο παρά διευκολύνει τη μεταξύ τους συνεργασία και την εφαρμογή ενιαίων πρακτικών, ενώ έντονη είναι και η εξάρτησή τους από πολιτικούς παράγοντες, Οι εν λόγω συνθήκες, όπως είναι λογικό, κάθε άλλο παρά διασφαλίζουν την αποτελεσματικότητα των φορέων καταπολέμησης διαφθοράς, με συνέπεια η διαφθορά στην Ελλάδα να μην εντοπίζεται εγκαίρως και στο σύνολό της.

Στην ανάδειξη των εν λόγω παθογενειών πολλά έχει να προσφέρει η κοινωνία των πολιτών, η πληθυσμιακή αύξηση της οποίας ήταν ραγδαία τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα. Ωστόσο, το θεσμικό και νομικό πλαίσιο, καθώς και το πλαίσιο λειτουργίας της, βρίσκονται ακόμη σε εμβρυακή μορφή, με αποτέλεσμα να τίθενται υπό σοβαρή αμφισβήτηση η ανεξαρτησία, η διαφάνεια και η ακεραιότητά της. Οι λιγοστές, μέχρι σήμερα, προσπάθειες αυτορρύθμισής της, δεν αρκούν.

Εκλογές και Συνήγορος του Πολίτη: οι πλέον θωρακισμένοι πυλώνες

Η παρούσα έρευνα αναδεικνύει ως ισχυρότερους πυλώνες, ως προς την αντίστασή τους στη διαφθορά, τις εκλογές και τον Συνήγορο του Πολίτη.

Ως προς τον θεσμό των εκλογών, η θωράκισή του ενάντια στη διαφθορά οφείλεται στο γεγονός ότι η διεξαγωγή αδιάβλητων εκλογικών διαδικασιών αποτελεί μία κατάκτηση της νεότερης δημοκρατίας της χώρας, η οποία έχει διδαχθεί από λάθη και ακρότητες του παρελθόντος και, ως εκ τούτου, έχει φροντίσει να περιβάλλει τον εν λόγω θεσμό με όλα τα απαιτούμενα εχέγγυα. Ωστόσο, ακόμη και αυτός ο -ομολογουμένως επιτυχημένος όσον αφορά σε ζητήματα ανεξαρτησίας, διαφάνειας, ελέγχου και οργάνωσης- θεσμός, έχει σημαντικά περιθώρια βελτίωσης, κυρίως προς την κατεύθυνση της εξοικονόμησης πόρων και του αποτελεσματικότερου ελέγχου των εκλογικών δαπανών των κομμάτων και των υποψηφίων προσώπων.

Η θεσμοθέτηση και λειτουργία του Συνηγόρου του Πολίτη αποτελεί μία πρόσφατη κατάκτηση για την ελληνική κοινωνία. Η άρτια θεσμοθέτηση του φορέα αναφορικά με ζητήματα ανεξαρτησίας, διαφάνειας και ακεραιότητας και, κυρίως, η επάνδρωσή του με καταρτισμένο και έμπειρο προσωπικό έχουν καταστήσει τη λειτουργία του αρκούντως αποτελεσματική. Η πληθώρα των παθογενειών που μαστίζουν την ελληνική δημόσια διοίκηση απαιτούν, ωστόσο, την περαιτέρω ενδυνάμωση του θεσμού, ώστε να μην τίθεται επ’ ουδενί εν αμφιβόλω η ανεξαρτησία, οι αρμοδιότητες και ο έλεγχός του.

Προτεραιότητες για δράση

Για τους λόγους που επισημάνθηκαν στην παρούσα ενότητα, καθώς και για τους λόγους που αναφέρονται εκτενέστερα στους οικείους πυλώνες, η παρούσα έρευνα καταλήγει στο συμπέρασμα ότι οι προτεραιότητες για μελλοντικές δράσεις κατά της διαφθοράς θα πρέπει να εστιάσουν στους ακόλουθους κρίσιμους για την καταπολέμηση της διαφθοράς πυλώνες και στους ακόλουθους κομβικούς αλλά και απτούς στόχους ανά πυλώνα:

ΦΟΡΕΙΣ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗΣ ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ

Συγχώνευση των υφιστάμενων φορέων καταπολέμησης διαφθοράς που διαθέτουν συναφείς αρμοδιότητες.

ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

Ταχύτερη απονομή της δικαιοσύνης με: ενίσχυση της υλικοτεχνικής υποδομής της Δικαιοσύνης (κτίρια, τεχνολογικός εξοπλισμός, κλπ.) απλοποίηση και κωδικοποίηση της νομοθεσίας απλοποίηση του δικονομικού συστήματος προώθηση της εξωδικαστικής επίλυσης διαφορών (π.χ. με διαιτησία, διαμεσολάβηση, κλπ.) μεταφορά δικαστικής ύλης στους συμβολαιογράφους μετατροπή δικαστικών διαδικασιών σε διοικητικές στοχοθεσία καθιέρωση κινήτρων.

Αναβάθμιση του προγράμματος σπουδών της Εθνικής Σχολής Δικαστών με: διδασκαλία εξειδικευμένων μαθημάτων προκειμένου οι δικαστές να μπορούν να ανταποκριθούν σε σύγχρονα ζητήματα της κοινωνίας και της αγοράς πρακτική εξάσκηση σε δικαστήρια της αλλοδαπής επιτόπιες επισκέψεις σε σημαντικούς φορείς.

ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΤΟΜΕΑΣ

Απλοποίηση και κωδικοποίηση της νομοθεσίας.

Απλοποίηση διαδικασιών.

Αποστασιοποίηση του πολίτη από τους δημοσίους υπαλλήλους, μέσω της ανάπτυξης ηλεκτρονικών συστημάτων για τη διεκπεραίωση υποθέσεων με τη δημόσια διοίκηση: μηχανογράφηση, ψηφιοποίηση και ενοποίηση των υπηρεσιών.

Απεξάρτηση της δημόσιας διοίκησης από την εκάστοτε Κυβέρνηση, με τη δημιουργία ανεξάρτητης αρχής, η οποία θα εποπτεύει τον δημόσιο τομέα.

ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ

Διακοπή της αυτοπρόσωπης συναλλαγής των επιχειρήσεων με το Δημόσιο (π.χ. με επέκταση της χρήσης τραπεζικών λογαριασμών, υπηρεσιών e-banking και internet).

Ενίσχυση του πλαισίου διαφάνειας, ιδίως αναφορικά με τη φορολογία των μικρών και μη εισηγμένων εταιρειών.

H κρίση που διέρχεται η Ελλάδα στην παρούσα οικονομική συγκυρία έχει ήδη αποδομήσει σημαντικό αριθμό θεσμών. Τούτο όμως μπορεί να ειδωθεί ως μοναδική ευκαιρία για την εκ βάθρων αναδόμησή τους. Η οικονομική άνθιση της χώρας δεν είναι δυνατό να επιτευχθεί χωρίς την εξυγίανση των βασικών θεσμών που τη συγκροτούν και προς αυτή την κατεύθυνση θα κινηθούν οι επόμενες δράσεις της Διεθνούς Διαφάνειας-Ελλάδος.

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Έρευνες, Εκθέσεις

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s