«Σπάσει την Σιωπή…!!» – Και για τις Γυναίκες με Αναπηρία τι…;

"Σπάσε την σιωπή" jpg Η θεατότητα των εμπειριών, ιδίως όσων σχετίζονται με την θυματοποίηση υπό την εγκληματολογική οπτική του όρου, υποδηλώνει με την ύπαρξη της μια αθέατη πλευρά ενός ορίζοντα ή ενός φαινομένου, η οποία οφείλει να μας προβληματίσει.

Ημερολογιακά μετράμε το χρονικό διάστημα, που μεσολαβεί ανάμεσα σε δύο Διακριτές Παγκόσμιες Ημέρες, επετειακού χαρακτήρα, αυτή της 25ης Νοεμβρίου ενάντια στην βία κατά των Γυναικών και αυτή της 3ης του Δεκέμβρη, που αφιερώνεται στους/στις Ανθρώπους με Αναπηρία.

Συχνά βρισκόμαστε σε δημόσιες συζητήσεις, εκδηλώσεις, δρώμενα, δράσεις ή υποστηρίζουμε καμπάνιες αφύπνισης και ενεργοποίησης της κοινής γνώμης και δυστυχώς τις περισσότερες φορές μετά το πέρας όλων αυτών των δραστηριοτήτων συγκρουόμαστε με το ίδιο συναίσθημα αμηχανίας, το ίδιο συναίσθημα μη ένταξης – μη συνυπολογισμού της διάστασης της ζώσας κατάστασης της Αναπηρίας.. ίδιο και απαράλλακτο…!!!

Η αφορμή για την διατύπωση των σκέψεων σε αυτήν την ανάρτηση μας δόθηκε από την παρακολούθηση εκ μέρους μας της διεξαχθείσας στο πλαίσιο του Πρώτου Πανοράματος Ταινιών για την βία κατά των Γυναικών συζήτησης, που έλαβε χώρα στην Ταινιοθήκη το Σάββατο 26 Νοεμβρίου. Ακριβώς αυτή η φυσική μας παρουσία ενίσχυσε την επιθυμία μας να εκφράσουμε ορισμένους βασικούς κατά την εκτίμηση μας προβληματισμούς, στεκόμενες σε ορισμένες παραμέτρους, που μάλλον ουδόλως έχουν απασχολήσει μέχρι τούδε τους/τις Εκπρσωπούντες/ουσες, τους/τις σχεδιαστές/ριες και τους/τις υλοποιούντες/ούσες πολιτικές και προγράμματα πρόληψης της βίας κατά των Γυναικών, και σίγουρα το ερώτημα, που τίθεται πρωταρχικά εκκινεί από το γιατί λησμονούνται διαρκώς τα αυτονόητα…

Διαβάζουμε στο προλογικό σημείωμα της περίληψης του Εθνικού Προγράμματος για την Ουσιαστική Ισότητα των Φύλων 2010 – 2013, όπως αυτό ανευρίσκεται στην επίσημη Ιστοσελίδα της Γενικής Γραμματείας Ισότητας των Φύλων του Υπουργείου Εσωτερικών Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης:

«Το Εθνικό Πρόγραμμα για την Ουσιαστική Ισότητα των Φύλων 2010 2013 αποτελεί ένα σύνολο προγραμματισμένων ενεργειών, που διέπεται από τις βασικές αρχές της ισότητας των φύλων και τη φεμινιστική κριτική της δημόσιας πολιτικής.

Οι τέσσερεις στρατηγικοί στόχοι του Προγράμματος είναι:
1. Η προάσπιση των δικαιωμάτων των γυναικών με τον προσανατολισμό των παρεμβάσεων στις ομάδες γυναικών που υφίστανται πολλαπλές διακρίσεις.
2. Η πρόληψη και καταπολέμηση όλων των μορφών βίας κατά των γυναικών.
3. Η στήριξη της απασχόλησης των γυναικών και της οικονομικής τους αυτοτέλειας.
4. Η αξιοποίηση της πολιτιστικής δημιουργίας για την ανάδειξη της ισότητας των φύλων. Στο Πρόγραμμα αυτό, αξιοποιήθηκαν μέθοδοι και καλές πρακτικές που έχουν αναπτυχθεί σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο, καθώς και ιδέες, κριτικές και προτάσεις που προέκυψαν από τη διαβούλευση με τις γυναικείες οργανώσεις και τα τμήματα γυναικών όλων των κοινοβουλευτικών κομμάτων.

Θεωρώντας εξαιρετικά σημαντική τη συμβολή όλων των πολιτών, γυναικών και ανδρών, στην προώθηση της κουλτούρας της ισότητας των φύλων, επιδιώκουμε έναν ανοικτό και μόνιμο διάλογο, προκειμένου να πλησιάσουμε το στόχο της ουσιαστικής ισότητας των φύλων στη χώρα μας.»

Τα εργαλεία πραγμάτωσης των ανωτέρω διακηρυκτικών αξόνων ποικίλουν και άπτονται παρεμβάσεων σε επίπεδο νομοθεσίας, πολιτικού προγραμματισμού, κοινωνικό-προληπτικών μέτρων προσέγγισης και ενεργοποίησης και ενημέρωσης του κοινού και των γυναικών.

Τα αυτά σκιαγραφήθηκαν και διά στόματος της κας Μαρίας Στρατηγάκη – Γενικής Γραμματέα Ισότητας των Φύλων στην εκδήλωση της 26ης Νοεμβρίου στην Ταινιοθήκη.

Στην χώρα μας σπανίως αρθρώνεται συγκροτημένος πολιτικός λόγος γύρω από τα δικαιώματα των Γυναικών με Αναπηρία, γεγονός που έχει ως συνέπεια την άσκοπη επανάληψη αόριστων στατιστικών δεδομένων και παραινέσεων εν είδη ευχολογίου. Οι αιτίες αυτού του «εκφραστικού και εκπροσωπευτικού ελλείμματος» πολλές και ενδιαφέρουσες:

Κατ’ αρχήν οι ίδιοι οι «επίσημοι φορείς», οι εγκολπώμενοι στο Αναπηρικό Κίνημα δεν το εντάσσουν επικοινωνιακά και πολιτικά στους στόχους πρώτης γραμμής. Απτή απόδειξη τούτου από το εντελώς πρόσφατο παρελθόν, η Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία ως κορυφαίος Φορέας Εκπροσώπησης της εν λόγω Κοινωνικής Ομάδας Αποκλεισμού, επέλεξε για την Παγκόσμια Ημέρα ενάντια στην βία κατά των Γυναικών να σωπάσει… μη εκδίδοντας σχετικό Δελτίο Τύπου… επέλεξε δηλαδή να μην σταχυοθετήσει αιτήματα για ακόμη μία χρονιά… τονίζεται εμφατικά για τον δεύτερο κατά σειρά εκ των τεσσάρων πυλώνων προώθησης πολιτικού σχεδιασμού και προγραμματισμού, εκ των προσδιοριζόμενων από την Γενική Γραμματεία Ισότητας των Φύλων. Στα ζητήματα όμως, που σχετίζονται με την προστασία των θυμάτων δική μας υπογράμμιση δεν δύνανται ούτε να δικαιολογηθούν ούτε να συγχωρεθούν ιεραρχήσεις.

Κατά δεύτερο λόγο, τα όποια μορφώματα γυναικείας δραστηριοποίησης εντός των εν λόγω συλλογικοτήτων εκπροσώπησης στέκονται απέναντι στις εξελίξεις αγκυλωμένα εν μέσω ατάραχων υδάτων, επιβεβαιώνοντας την αδυναμία τους τόσο να παρακολουθήσουν όσο και να τοποθετηθούν ασκώντας την δέουσα κριτική για τα ζητήματα της ισότιμης μεταχείρισης των Γυναικών, φέρνοντας με αυτόν τον τρόπο στην επιφάνεια, έστω τον ελάχιστο πυρήνα δικαιωματικής διεκδίκησης τους.

Θα μπορούσαμε άραγε να κάνουμε λόγο για ένα «ανδροκρατούμενο Αναπηρικό Κίνημα»;

Νομίζουμε, πως μια τέτοια συμπερασματική κατακύρωση το μόνο που μπορεί να εισφέρει είναι μια νοηματοδότηση στερεοτυπικής αναπαραγωγής των κρατουσών σχέσεων εξουσίας και αντιπαράθεσης των βιολογικών και όχι των κοινωνικών φύλων, αφήνοντας αλώβητη την αναγκαιότητα συγκρότησης ουσιαστικών αιτημάτων από πλευράς μιας μερίδας πληθυσμού, η οποία σημειώνεται χαρακτηρίζεται, αν όχι στιγματίζεται από το βίωμα της πολλαπλής διάκρισης σε όλα τα επίπεδα.

Τέλος, το φεμινιστικό Κίνημα εν γένει δεν φαίνεται να έχει συμπεριλάβει στα αιτήματα του αυτά των Γυναικών με Αναπηρία ενώ η όλη αποδυνάμωση διεκδικητικά των Ανθρώπων με Αναπηρία υπερδιογκώνεται, εξαιτίας όλων των παραπάνω, εν σχέση με τις αξιώσεις του Γυναικείου Αναπηρικού Κινήματος… εάν βέβαια υπολάβουμε ως συλλογιστικό δεδομένο, ότι το τελευταίο υφίσταται, έστω και υπό εμβρυακή μορφή.

Ας αφήσουμε όμως κατά μέρους τις αιτιογόνες αναλύσεις περί μη καρποφορίας των κινηματικών διεκδικήσεων και ας επανέλθουμε στο Πρόβλημα / Στόχο της καταπολέμησης της βίας κατά των Γυναικών, με έμφαση για τις ανάγκες του παρόντος άρθρου στην πρόληψη της βίας κατά των Γυναικών με Αναπηρία, αντικρίζοντας την πραγματικότητα:

Στην Διεθνή Σύμβαση του Ο.Η.Ε. για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία, που υιοθετήθηκε με την απόφαση 61/611 της Γενικής Συνέλευσης στις 13 Δεκεμβρίου του 2006 και τέθηκε σε ισχύ στις 4 Μαΐου του 2008 προβλέπονται στο άρθρο 16 τα εξής: «Ελευθερία από εκμετάλλευση, βία και εξαπάτηση»: 1. Τα Κράτη Μέρη λαμβάνουν όλα τα κατάλληλα νομοθετικά, διοικητικά, κοινωνικά, εκπαιδευτικά και άλλα μέτρα για να προστατέψουν τα ΑμεΑ, τόσο εντός όσο και εκτός κατοικίας, από όλες τις μορφές εκμετάλλευσης, βίας και εξαπάτησης συμπεριλαμβανομένων των εκφάνσεων που βασίζεται το φύλο τους. 2. Τα Κράτη Μέρη λαμβάνουν όλα τα κατάλληλα μέτρα για την πρόληψη όλων των μορφών εκμετάλλευσης, βίας και κακοποίησης με την εξασφάλιση, εκτός των άλλων, κατάλληλων μορφών βοήθειας, που είναι φιλικά προσκείμενες στο φύλο και στην ηλικία, και υποστήριξης για ΑμεΑ και τις οικογένειες και τα άτομα που φροντίζουν τα ΑμεΑ. Στα μέτρα αυτά συμπεριλαμβάνεται και η παροχή πληροφοριών και εκπαίδευσης ως προς την αποφυγή, αναγνώριση και αναφορά περιστατικών εκμετάλλευσης, βίας και κακοποίησης. Τα Κράτη Μέρη διασφαλίζουν ότι οι υπηρεσίες προστασίας είναι φιλικά προσκείμενες στο φύλο και την αναπηρία. 3. Για την πρόληψη όλων των μορφών εκμετάλλευσης, βίας και κακοποίησης, τα Κράτη Μέρη διασφαλίζουν ότι όλες οι εγκαταστάσεις και τα προγράμματα που είναι σχεδιασμένα να εξυπηρετούν τα ΑμεΑ τελούν υπό αποτελεσματική εποπτεία από ανεξάρτητες αρχές. 4. Τα Κράτη Μέρη λαμβάνουν όλα τα κατάλληλα μέτρα για να διευκολύνουν τη σωματική, γνωστική και ψυχολογική ανάρρωση, αποκατάσταση και κοινωνική επανένταξη των ΑμεΑ που γίνονται θύματα κάθε μορφής εκμετάλλευσης, βίας και κακοποίησης, συμπεριλαμβανομένων και υπηρεσιών φροντίδας, όπως η ανάρρωση και η επανένταξη, που θα λαμβάνουν χώρα σε ένα περιβάλλον που ευνοεί την υγεία, την ευημερία, τον αυτοσεβασμό, την αξιοπρέπεια και την αυτονομία του ατόμου και λαμβάνει υπόψη τις συγκεκριμένες ανάγκες που απορρέουν λόγω φύλου και ηλικίας. 5. Τα Κράτη Μέρη εφαρμόζουν αποτελεσματική νομοθεσία και πρακτικές, και ειδικότερα νομοθεσία και πολιτικές που εστιάζουν στη γυναίκα και το παιδί, για να εξασφαλίσουν ότι περιστατικά εκμετάλλευσης, βίας και κακοποίησης κατά των ΑμεΑ θα γνωστοποιούνται, διερευνώνται και όπου απαραίτητο θα διώκονται ποινικά.

Παραθέσαμε ολόκληρο το συγκεκριμένο άρθρο της Διεθνούς Σύμβασης ευνόητα , εξαιτίας της ολιστικής προσέγγισης του φαινομένου της βίας, της κακοποίησης ή εκμετάλλευσης των Γυναικών και Κοριτσιών με Αναπηρία. Σημειώνεται τόσο η Δ.Σ. του Ο.Η.Ε. για τα Δικαιώματα των Ανθρώπων με Αναπηρία όσο και το Πρόσθετο Προαιρετικό Πρωτόκολλο αυτής για την διαδικασία Προσφυγής ενώπιον ad hoc Επιτροπής καίτοι έχουν υπογραφεί δεν έχουν κυρωθεί με νόμο ακόμη… από την χώρα μας…

Τα επιστημονικά δεδομένα ωστόσο, που μελετούν ερευνητικά το φαινόμενο της βίας κατά των Γυναικών με Αναπηρία είναι τόσο στην χώρα μας όσο και Διεθνώς ελάχιστα, συνήθως δε μη γενικεύσιμα, εξαιτίας του μικρού δείγματος συμμετοχής ερευνώμενων σε αυτά. Τα στατιστικά στοιχεία των Φορέων του Συστήματος Ποινικής Δικαιοσύνης αδυνατούν να συνδράμουν σε καταγραφές τέτοιας υφής περιεχομένου.

Με άλλα λόγια το ερώτημα σε ποιο βαθμό οι Γυναίκες με Αναπηρία καθίστανται θύματα βίας δεν έχει απαντηθεί… ακόμη… Δεν γνωρίζουμε αν οι Γυναίκες με Αναπηρία θυματοποιούνται λιγότερο ή περισσότερο από τις Γυναίκες χωρίς Αναπηρία, γνωρίζουμε όμως ότι εν δυνάμει θυματοποιούνται…

Η παραδοχή αυτή εξαρκεί στο να τεκμηριώσει την αξίωση, ότι οι χαραζόμενες πολιτικές, που σκοπούν στην εξάλειψη της βίας κατά των Γυναικών απαρέγκλιτα θα πρέπει να απευθύνονται και να συμπεριλαμβάνουν και τις Γυναίκες με Αναπηρία.

Σε πρώτη φάση λοιπόν οφείλουμε να μιλήσουμε και να σταθούμε κριτικά ακόμη και ως προς τα απολύτως στοιχειώδη…

Σε όλα τα παραπάνω συνηγορεί και το εξής: Η παραίνεση προς τις Γυναίκες να σπάσουν την σιωπή τους, δεν θα πρέπει να υποτιμάται από πλευράς περιεχομένου, τουναντίον, το βαθύτερο νόημα της ενσαρκώνει την ενθάρρυνση των Γυναικών Θυμάτων βίας να καταγγείλουν, απευθυνόμενες στις αρμόδιες αστυνομικές ή εισαγγελικές αρχές, ή να ζητήσουν βοήθεια από τους λοιπούς εμπλεκόμενους συμβουλευτικούς και υποστηρικτικούς φορείς. Για να εξωτερικεύσουν όμως την θυματοποίηση τους, θα πρέπει να ενημερωθούν… και η ορθή και ανεμπόδιστη ενημέρωση αφορά όλα τα θύματα χωρίς αποκλεισμούς.

Η ενημέρωση λοιπόν των Γυναικών και της κοινής γνώμης συνιστά το πρώτο βήμα στη μάχη, που πρέπει να δοθεί για την καταπολέμηση της βίας, λόγω φύλου.

Σε ποιο βαθμό όμως έχουμε πραγματώσει αυτό το πρώτο βήμα καθ’ ολοκληρία;

Από την 11η μΜαρτίου του 2011 λειτουργεί και στην χώρα μας τηλεφωνική γραμμή σος κλήσης στον αριθμό αστικής χρέωσης 15900 καθώς και ηλεκτρονικό ταχυδρομείο παραλαβής μηνυμάτων Γυναικών θυμάτων βίας στο: sos15900@isotita.gr

Η τηλεφωνική γραμμή σος στελεχώνεται από ψυχολόγους, και κοινωνικούς επιστήμονες/ισες οι οποίοι/ες παρέχουν άμεση βοήθεια σε έκτακτα και επείγοντα περιστατικά βίας. Επιπρόσθετα μέσω αυτής προσφέρονται υπηρεσίες ενημέρωσης και τηλεφωνικής συμβουλευτικής σε θύματα όλων των μορφών βίας λόγω φύλου.

Την δημιουργία της εν λόγω υποστηρικτικής προς τις Γυναίκες θύματα βίας τηλεφωνικής γραμμής σος συνοδεύει ένα σποτάκι κοινωνικού περιεχομένου, που φέρει τον τίτλο «Η Τελευταία φορά», το οποίο προς το παρόν βρίσκεται αναρτημένο αποκλειστικά στην επίσημη ιστοσελίδα της Γενικής Γραμματείας Ισότητας των Φύλων ενώ προβάλλεται και από μεγάλους τηλεοπτικού σταθμούς.

Στην συζήτηση, που πλαισίωσε το πρώτο Πανόραμα Ταινιών εκτός από το συγκεκριμένο σποτάκι για την γραμμή σος 15900 παρακολουθήσαμε σε πρώτη μετάδοση και το μεθύστερο κοινωνικό τηλεοπτικό μήνυμα γενικότερου περιεχομένου για την εξάλειψη των διακρίσεων κατά των γυναικών ενώ ακούσαμε και το σχετικό ραδιοφωνικό μήνυμα για την καταπολέμηση της «έμφυλης βίας».

Κανένα από τα δύο τηλεοπτικά μηνύματα δεν πληροί τις προϋποθέσεις Προσβασιμότητας, που προσαπαιτούνται για την προσέγγιση τους από τις Γυναίκες με Αναπηρία, που τυχόν θα ενδιαφέρονταν να λάβουν γνώση σχετικά….

Επειδή μόνον επιτρεπτά προβαλλόμενο ως σήμερα είναι το σποτ «Η τελευταία φορά», το οποίο και εμπλουτίζει την καμπάνια ενημέρωσης για την τηλεφωνική γραμμή σος 15900 αναφέρεται, ότι αυτό δεν έχει υποτιτλιστεί κατάλληλα, με ελληνικούς υπότιτλους, με συνέπεια να μην καθίσταται πλήρως αντιληπτό το περιεχόμενο του από την Κοινότητα των Κωφών Συμπολίτισσων μας. Το παρεμβαλλόμενο στο σποτ γραπτό κείμενο δεν συνοδεύει αφήγηση, με αποτέλεσμα τη μη προσιτότητα του από τους/τις Θεατές/ριες με Προβλήματα Όρασης. Ομοίως παρά το ότι το βίντεο καταλήγει με προφορική αφήγηση των φορέων πρωτοβουλίας, εκπόνησης και χρηματοδότησης του θεσμοθετούμενου εγχειρήματος, αντίστοιχη αφήγηση δεν απαντάται στο κρίσιμης σημασίας τμήμα της προβολής του αριθμού της τηλεφωνικής γραμμής και του οικείου ηλεκτρονικού ταχυδρομείου παραλαβής μηνυμάτων από Γυναίκες θύματα βίας.

Η Γενική Γραμματεία Ισότητας καλείται να αποσύρει το επίμαχο κοινωνικό τηλεοπτικό μήνυμα και να το καταστήσει προσβάσιμο σε όλες τις Γυναίκες, συμπεριλαμβανομένων, όσων εμφανίζουν αισθητηριακές αναπηρίες, προβαίνοντας στις ενδεικνυόμενες εύλογες προσαρμογές. Καλείται δε ενστερνιζόμενη τις αρχές του Οικουμενικού Σχεδιασμού, να υιοθετήσει τις επισημανθείσες οπτικές ένταξης και μη διάκρισης, διαχέοντας τις παράλληλα εν είδη καλής πρακτικής και στους λοιπούς δημόσιους φορείς, ώστε να τις χρησιμοποιήσουν στο μέλλον σε αντίστοιχες εκστρατείες.

Τέλος καλείται να ενισχύσει τον διάλογο και να συμπεριλάβει στον πολιτικό της σχεδιασμό μέτρα, αναφορικά με την πρόληψη της θυματοποίησης και την προστασία των θυμάτων Γυναικών με Αναπηρία, χωρίς διακρίσεις με βάση την ειδικότερη μορφή αναπηρίας, την ηλικία, την θρησκεία, τον σεξουαλικό προσανατολισμό, την φυλή κ.ο.κ.

Το σπάσιμο της σιωπής αφορά όλες τις Γυναίκες, αδιαμφισβήτητα και τις Γυναίκες με Αναπηρία… αφορά ολόκληρη την κοινωνία.

Μια πολιτεία, που ενισχύει τους αποκλεισμούς… ενισχύει και τις σιωπές, που τους συνοδεύουν.

Ελπίζουμε, ότι αυτές οι γραμμές θα θέσουν ένα μικρό λιθαράκι, στο να προβληματιστούμε όλοι/ες μας… στους/στις δε αρμοδίους πολιτειακούς παράγοντες… να κατανοήσουν…

Αναφορές:

Δ.Σ. για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία (CRPD).

Κοινωνικό Τηλεοπτικό Μήνυμα για την Τηλεφωνική Γραμμή SOS 15900 «Η τελευταία φορά!»

Στο παρόν Ιστολόγιο έχουν δημοσιευτεί αποσπάσματα δύο πρόσφατων Ερευνών, οι οποίες εμφανίζουν θυματολογικό ενδιαφέρον, για τις οποίες μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικότερα:

«Έκθεση για την εφαρμογή των δικαιωμάτων των παιδιών με Νοητικές Αναπηρίες στην Ελλάδα (Inclusion Project).»

«Ιδρυματοποίηση και Κακοποίηση Παιδιών με Αναπηρίες σε Μονάδες Κοινωνικής Φροντίδας της χώρας μας: Εικόνες ενός τέρατος, που δεν λαβώνεται…»

Περίληψη Εθνικού Προγράμματος για την ουσιαστική Ισότητα των φύλων 2010-2013.

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Έρευνες, Εκθέσεις, Με την δύναμη της εικόνας, Μετααναγνώσεις

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s